کورد زندوه

من  با تو آغاز مي شو م و تو با من به پايا ن مي رسي

من با تو باران مي شو م و تو با من به کوير ميرسي

من با تو نور مي شو م و تو با من به ظلمت مي رسي

من با تو آسمان مي شو م و تو با من به سکون مي رسي

من با تو دريا مي شو م و تو با من به مرداب مي رسي

من با تو فرياد مي شو م و تو با من به سکوت مي رسي

من با تو اميد مي شو م و تو با من به ظلمت مي رسي

من با تو پيدا مي شوم وتو با من به سردرگمي مي رسي

من با تو آرام مي شوم تو با من به جنون مي رسي

من با تو با تو با تو با تو با تو با تو با تو با تو خودم مي شوم

و تو بامن .....................نمي دانم شايد به من مي رسي
  
                            

نوشته شده توسط کارو در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 ساعت 15:15 موضوع | لینک ثابت

دیسان به‌زمی بۆڵه‌وهه‌رایه،هه‌ر که‌گوێم له‌بۆڵه‌بۆڵ ئه‌بێت ئه‌زانم شتێک هه‌یه کاری خۆی کردووه‌و بۆته سه‌به‌بی ئه‌و هاتوهاواره‌چونکه وه‌ک دیقه‌تم یاوه هه‌موو جارێک ئه‌ڵێم هه‌قم نییه‌و خۆشم ناگرم،با ئه‌م جاره‌ش بزانم چی قه‌وماوه؟

** چی قه‌وماوه له‌وه زیاتر من هه‌ر ئه‌بێت به‌هه‌ق وناهه‌ق خه‌فه‌ت بخۆم،هه‌موو خۆشیه‌ک له‌من ئه‌بێت به‌زه‌هر، چونکه له‌م ووڵاته‌ی ئێمه‌یا شتێک نیه به‌ته‌واوی و کاملی عاله‌مه‌که ئیسفاده‌ی لێ بکات ، فه‌رمووئه‌وه ووتمان ئیتر سواری ته‌یاره‌ی بێگانه نابین و له‌ته‌یاره‌خانه‌ی خۆمان دائه‌به‌زین که‌چی ….

که‌واته باس ولێکۆڵینه‌وه‌ی ئه‌مجاره له‌سه‌ر مه‌سه‌له‌ی تۆ وه‌ته‌نی ته‌یاره‌خانه‌و موکه‌سه‌راته‌کانییه‌تی !؟
ئه‌زیزم خه‌تای که‌س نییه خۆمان نه‌گبه‌تین نه‌گبه‌ت،ئه‌گینا ئه‌و مه‌سه‌له‌یه لای عاله‌م کۆن بوو باوی نه‌ما ئێمه تازه به‌تازه له‌سایه‌ی ئه‌و نامه‌ڕحومه گۆڕبه‌گۆڕه وه له‌هه‌موو شت دواکه‌وتین،ڕاسته به‌ڵام خه‌فه‌ت بۆ ئه‌خۆی ؟ نه‌سته‌له بخۆ ئه‌ڵێن بۆ دڵ باشه .
باپێت بڵێم منیش چیم بیستووه ..
براده‌رێک باسی کرد گوایه به‌ته‌یاره‌ی کوردستان سه‌فه‌ری کردووه کاتێ گه‌ڕابۆوه فه‌قیره جانتاکانی دوای چه‌ن ڕۆژێک به‌نوقسانی گه‌یشتبوون تومه‌ز له مه‌تاڕ بۆیان سووک کردبو به‌حوجه‌ی ئه‌وه گوایه ته‌یاره‌که‌یان قورس ئه‌بێت !!
براده‌رێکی که به‌دڵێکی مه‌حزونه‌وه ووتی به‌س نییه تۆ به‌نیوه‌ی هاتونه‌وه لات من جانتایه‌کم نه‌گه‌یشت له‌وه ئه‌چێت له ته‌یاره‌که که‌وتبێته خواره‌وه .
ماڵی هاوڕێیه‌کم پار هاوین به‌بیازی سه‌فه‌ربوون به‌ته‌یاره‌ی سلێمانی نه‌گبه‌تانه بوون به‌فلیم،چه‌ن ڕۆژێک له‌مه‌تار کاتیان به‌سه‌ربرد هه‌تا براده‌ران ته‌یاره‌یان ده‌ست که‌وت و عاله‌مه‌که‌یان گه‌یانده‌وه ووڵات .
ئه‌ی ئه‌و خه‌ڵکه‌ی له‌هه‌ولێر گیریان خوارد به‌ده‌ست شه‌ریکه‌یه‌کی ئاسمانییه‌وه،ئیفلاسیان کردوو پاره‌ی عاله‌مه‌که‌یان بردو هێشتا حکومه‌ت پێی ووتبوون جا ئێمه چیتان لێبکه‌ین !
هه‌ر له‌سه‌ر مه‌سه‌له‌ی ته‌یاره‌و ته‌یاره‌خانه‌ی کوردستان ووتیان براده‌رێک له‌ناو یه‌کێک له‌ته‌یاره‌کانی کوردستاندا نه‌یانهێشتبوو له‌پێشه‌وه دانیشێت،پێیان ووتبو کاکه میوانی ئه‌جنه‌بیمان له‌گه‌ڵه عه‌یبه ئێوه بچنه دوواوه،تومه‌ز وایان زانیبو پاره‌ی ئه‌مان قه‌ڵبه‌و ناچێت ( من ئه‌ڵێم ئێمه ئه‌هلی که‌ره‌مین . ) . نازانم له زۆر شوێن باس باسی ئه‌و ته‌یاره‌و ته‌یاره‌خانانه‌یه،جگه له‌و شه‌ریکانه‌ی که کاروباری موسافرین ئه‌به‌ن به‌ڕێوه له‌ده‌ره‌وه‌ی کوردستان یان له‌ناو هه‌رێمه‌که‌دا،وه‌ل حاصڵ هه‌ر ناوی ته‌یاره به‌ریت ئه‌ڵێن ئه‌و ته‌یارانه‌ی یه‌ک سه‌ر ئیش ئه‌که‌ن؟واته(یان رۆشتن یان گه‌ڕانه‌وه) یان ئه‌ڵێن خه‌ڵک ئه‌به‌ن و نایانهێننه‌وه ! ئه‌مه جێگه‌ێ ئه‌سه‌ف و داخه منیش وه‌ک تۆ پێم ناخۆشه که شتێک نییه نیشانه‌ی ڕوسووری بێت، هه‌رچیمان ووت و فڵق ووتیان ئه‌ها،ئه‌وه واو وایه،هه‌مووی هه‌ر موکه‌سیرات بوون .
کاک بۆڵه‌بۆڵ مه‌سه‌له‌ی ته‌یاره‌کانی کوردستان ئاو زۆر ئه‌کێشێت و دوعایه‌کیش هه‌ر ئه‌وه‌نه هه‌ڵئه‌گرێت ، به‌ڵکو له‌ئایینده‌دا ئه‌و نوقستانی و موکه‌سه‌راتانه نه‌مێنن وپه‌نجا ساڵێکی که چاک ببن،خۆت ئه‌زانی هه‌موو داهێنانێک لای ئێمه به‌سه‌قه‌تی به‌کار یه‌ت
تۆش ئه‌مه‌نه فیکری خۆت مشه‌وه‌ش مه‌که،له‌جیاتی ئه‌وه دوعایه‌ک بکه‌و هه‌موو بڵێیه ئامیین ( یاڕه‌بی خوایه ته‌یاره‌کانمان مه‌حفوزکه‌یت و به‌سه‌لامه‌تی هه‌تا به‌رده‌رگای مه‌تاڕمان بگه‌یه‌نن به‌ڵام کامیل موکه‌مه‌ل .

نوشته شده توسط کارو در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 ساعت 14:40 موضوع دوعا | لینک ثابت

نوشته شده توسط کارو در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 20:7 موضوع دوست | لینک ثابت

               ای    خدا ....            

همه مي پرسند چيست در زمزمه مبهم آب
چيست در هلهله دلکش برگ
چيست در بازي آن ابر سپيد    روي اين آبي آرام بلند
که تورا مي برد اينگونه به ژرفاي خيال؟
چيست در خلوت خاموش کبوترها؟
چيست در کوشش بي حاصل موج
چيست در خنده جام
که تو چندين ساعت مات و مبهوم به آن مي نگري؟
نه به ابر       نه به خاک      نه به برگ
نه به اين آبي آرام بلند             نه به اين خلوت خاموش کبوترها
نه به اين آتش لغزيده به جام         من به اين جمله نمي انديشم!
من مناجات درختان هنگام سحر       رقص عطرگل يخ را در باد
نفس پاک شقايق را در سينه کوه        صحبت چلچلها را با صبح
نبض پاينده هستي را در گندم زار         گردش رنگ و طبيعت رادر گونه گل
همه را مي شنوم ميبينم                        من به اين جمله نمي انديشم
اي سراپا همه خوبي به تو مي انديشم
                            همه وقت همه جا   
                                    من به هر حال که باشم به تو مي انديشم ...

نوشته شده توسط کارو در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 20:2 موضوع | لینک ثابت

وقتي سرت رو رو شونه هاي کسي ميگذاري که دوستش داري بزرگترين آرامش دنيا رو تو خودت احساس ميکني و وقتي کسي که دوستش داري سرش رو رو شانه هات ميذاره احساس مي کني قوي ترين موجود جهاني

فکر مي‌کني دردِ من بخاطر خورشيد است؟ چه فايده بهار بيايد؟ بادام‌ها شکوفه کنند؟ آخرش مگر مرگ نيست؟ هست، اما مگر من مي‌ترسم از مرگي که خورشيد مي‌آورد؟ من که هر فروردين يک سال جوان‌تر مي‌شوم، هر بهار عاشق‌تر مي‌شوم، مي‌ترسم؟ آه دوستِ من، دردِ من چيز ديگري است....

نوشته شده توسط کارو در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 19:56 موضوع تنهایی | لینک ثابت

نوشته شده توسط کارو در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 19:34 موضوع ئیسلام | لینک ثابت

آزادي از ديدگاه استعمارگران:

اي مردم سخن نگوييد كه سخن گفتن حرام است .

به خواب رويد و بيدار نشويد زيرا كه كسي جز خفتگان رستگار نمي شود .

واز هر آنچه اقتضاي پيشرفت مي كند عقب بمانيد .

درك و فهم را كنار بگذاريد زيرا كه خير در اين است كه نفهميد .

و در جهل و ناداني خود ثابت بمانيد زيرا كه شر در آن است كه با معرفت باشيد .

اما سياست را براي هميشه كنار بگذاريد زيرا پشيمان مي شويد .

به راستي اگر سياست را بدانيد طلسم و جادو است .

و اگر به سخني جايز لب گشوديد پس بايد زير لب سخن بگوييد .

در پي عدالت نياشيد و از ظلم وستم خم به ابرو نياوريد .

هركدام از شما امروز زندگاني محترمانه اي داشته باشد .

پس بايد نه گوش داشته باشد نه چشم ونه دهان .

جز آدمهاي كر ولال كسي شايسته احترام نيست .

خوشبختي را در زندگي كنار بگذار براستي در زندگي خوشبختي نيست .

و زندگي در ناز و نعمت همانند زندگي در فقر و تنگدستي است .

و قضاوت روزگار را بپذ يريد هر چند كه در آن استبداد باشد .

و اگر بر شما ستمي رفت شادمانه بخنديد و اظهار مظلوميت نكنيد .

و اگر به شما اهانت شد خدا را شكر كنيد و اگر سيلي خورديد تبسم كنيد .

و اگر گفته شد كه عسل شما تلخ است بگوييد بسيار تلخ است .

اگر گفته شد روزتان شب است بگوييد بسيار تاريك است .

اگر گفته شد آب اندكتان سيل است بگوييد فراوان است .

اگر گفته شد اي ملت كشورتان تقسيم خواهد شد .

نوشته شده توسط کارو در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 19:26 موضوع ارزوهای یک کورد | لینک ثابت

« در خواب هايم- مانند دنياى بيدارى ام- هيچ تصويرى نيست؛ فقط صداها را مى شنوم.»
اين را «عين الدين الماسى» خواننده و نوازنده نابيناى كرد كه در ميان مردم كرد به «عين الدين مريوانى» مشهور است مى گويد.

نوشته شده توسط کارو در یکشنبه شانزدهم اردیبهشت 1386 ساعت 19:20 موضوع سر کوتن گلی کورد | لینک ثابت